هوافضا

زیولکوفسکی

به نام خدا

زیولکوفسکی

Edvardrich Konstantin Tsiolkusky
زیولکوفسکی هوافضا

این دانشمند بزرگ در 17 سپتامبر 1857 در دهکدۀ ایزوسک(Ishevosky) در جنوب غربی روسیه به دنیا آمد.زیولکوفسکی ضمن این که “پدر طراحی راکت” در روسیه شناخته شده است،به علت ارائۀ نظرات و تئوری های با ارزشش نسبت به اسلاف خود در زمینۀ چگونگی دسترسی به ستارگان،پدر غیر قابل انکار کیهان نوردی و فضانوردی نیز میباشد.او که از سنین نوجوانی همواره از ناراحتی گوش رنج میبرد، به علوم فیزیک و هوانوردی علاقۀ فراوان داشت و در 16 سالگی برای شرکت در سمیناری در مورد علوم و ریاضیات به مسکو رفت و در راستای علاقه مندی به این دو رشته که در مدرسۀ دهکدۀ بوروسک (bordovsk) در 90 کیلومتری جنوب شرقی مسکو شغل معلمی ریاضیات و فیزیک را قبول کرد.او که در همین سن سخت به فکر طراحی و ساخت کشتی فضایی و مسافرت به فضا بود برای لحظه ای تصور کرد که با نیروی گریز ار مرکز میتوان به عنوان جلو برنده و پیشران استفاده کرد.زیولکوفسکی میگوید:((با تصور امکان پذیری چنین فکری آن شب نتوانستم بخوابم.به جای خواب تمام شب را در خیابان های مسکو به قدم زدن و تفکر در اهمیت موضوع پرداختم.))
او مطالعات جدی و فراوانی در مورد کیهان شناسی انجام داد،محل سکونت خود را به مرکز تحقیقات نسبتاً بزرگی تبدیل کرد و مدل های مختلف راکت ابداعی خود را جمع آوری کرد.تصویر زیر (تصویر دوم) اتاق مطالعۀ زیولکوفسکی را نشان میدهد:

زیولکوفسکی هوافضا

در سال 1897 زیولکوفسکی در 40 سالگی اش اصول موتور های کنترلی را تعریف و در سال بعد کتابی تحت عنون “ورود به مدارات ماهواره ای زمین” را منتشر کرد.
در پی مطالعات مداوم،کتاب دیگری با نام “کیهان نوردی” با استفاده از موتور های عکس العملی به رشته تحریر در آورد. او با مندلیف(mendeleew) دانشمند نامدار شیمی نیز تماس هایی داشت.مندلیف طی نامه ای به زیولکوفسکی نوشت که کار های او اطلاف وقت است، او این حرف را با آرامش فیلسوفانه تحمل کرده و دست و کماکان دست از فعالیت برنداشت و  همچنان مطالعات خود را دنبال کرد و در عین حال انجمن شیمی از او درخواست کرد که آنها را از مطالعات آینده خود، مطلع سازد.

 زیولکوفسکی هوافضا

زیولکوفسکی طرح موتور های سوخت مایع را ارائه نمود و متذکر شد که راکت های با سوخت مایع به علت دارا بودن قابلیت انعطاف در حین سوختن و سهولت کنترل مناسب تر بوده و نسبت به راکت های با سوخت جامد مزیت داشته و بنابراین از این لحاظ بر موتور های با سوخت جامد،برتری دارند.
او استفاده از سوخت های مایع هیدروژن،اکسیژن و هیدروکربن هایی مانند پروگول را توصیه کرد.در خلال این کار زیولکوفسکی مقالاتی منتشر کرد که اصول ریاضی پرواز موشک های کیهان نوردی در این مقالات به بحث گذاشته شده بود.طبق محاسبات او امکان مسافرت بین سیارات و یا استفاده از ماهواره و ایستگاه های فضایی در مدارات مختلف زمین امکان پذیر است.او ثابت کرد برای ورود به مدار زمین رسیدن به سرعت 8 کیلومتر بر ثانیه ضروری میباشد.
در سال 1903م این دانشمند سامانۀ کاملی را معرفی کرد که قادر به حمل انسان به فضا بود.نیروی محرکۀ این راکت را اکسیژن مایع و هیدروژن تشکیل میداد. وی با درک مشکلات نیروی محرکه و فناوری های آن،موتور های چند مرحله ای را پیشنهاد کرد و فرمول های قوانین حرکت در فضا را ارائه نمود.

زیولکوفسکی هوافضا

راکتی که به نام زیولکوفسکی ساخته شده و در موزۀ مسکو نگه داری میشود


این دانشمند بعد جنگ جهانی اول داستانی تحت عنوان “خارج از فضا” نوشت که علاقه مندان بسیار را به خود جلب کردو تاحدودی به شناسایی و محبوبیت او افزود.
همزمان با او “دکتر رابرت هاچینگز گودارد”در آمریکا و “اوبرت”(تمامی این افراد در مطالب بعد توضیح داده میشوند)در آلمان مطالعات خود را در این رشته ادامه میدادند و “هرمن اوبرت” مشغول نوشتن کتابی به نام سفر به فضا بود.شاید زیولکوفسکی هرگز اسم هیچکدام از این دو دانشمند را نشنیده بود.کار های آن ها (با موضوع موشک و مسافرت به هوا) در دنیا موجب شد که این علاقه در روسیه نیز توسعه یابد و باعث انتشار رسالۀ سال 1903م از این دانشمند شود.در اصل،این رساله زمانی منتشر شد که دنیا آمادگی نظریه علمی و مطالبش را نداشت.رسالۀ مذکور بعد ها مجددا انتشار یافت و سر انجام در سال 1924م از این دانشمند تقدیر شایانی به عمل آمد.در سال 1932م جشن هفتاد و پنجمین سال تولد زیولکوفسکی به طور شایسته ای برگزار شد و مجله ها و روزنامه های شوروی مطالب فراوانی درباره اش نوشتند.ارتباطات او با انجمن و روش دوستانۀ مردمی که آثارش را میخواندند منتج به این شد که تا حدی تشویق های مالی نیز از او به عمل آید.کوچکترین کارتحقیقاتی نیاز به پول داشت،آن هم پولی بیش از آنچه که یک معلم میتواند خرج کند.بنابراین،وقتی آکادمی سنت پترزبورگ پذیرفت او را در کار هایش یاری کند و همچنین زمانی که روزنامۀ اطلاعات مقداری پول جهت انجام تحقیقاتش فرستاد،بی نهایت خوشحال شد.بدین سبب خوانندگان روزنامه،55روبل و آکادمی 475 روبل برایش فرستادند.در واقع این پول نمیتوانست حتی هزینۀ تماس های تلفنی او را تأمین کند.وقتی فهمید برای آزمایش ها به یک تونل باد احتیاج دارد،با حرفه ای که یاد گرفته بود در سال 1881م آن را ساخت.یکی از متخصصان بزرگ که در این رشته کتابی به نام “موشک و مسافرت به فضا” نوشته،ادعا میکند که شاید این تونل باد اولین تونل باد در دنیا نباشد ولی به یقین در روسیه اولین است.
یک سال پس از ساخت تونل باد ،پست تازۀ معلمی در کالوگا که نسبت به شهر های پیشین دارای امتیازاتی بود به وی پیشنهاد گردید و او اثاثیۀ خود را به محل جدید منتقل کرد و تا سال 1920م در آنجا به حرفۀ آموزگاری و تحقیقات علمی به طور همزمان ادامه داد.
در آخرین سال های عمر این دانشمند،چند انجمن موشک سازی به کار ساختن موشک اشتغال داشتند و اگر این دانشمند 10 سال دیگر زنده میماند،نمونه ای از این موشک ها را که به صورت باران مهلک بر روی لندن میبارید به چشم میدید،ولی او چنین هدفی درنظر نداشت.از شروع کار او تا سال 1898م اقدام قابل ملاحظه ای در این زمینه نشد تا اینکه در اکتبر 1957م یعنی صد سال و یک ماه بعد از تولد او،نخستین قمر مصنوعی جهان به نام “اسپوت نیک”از شوروی به مدار زمین پرتاب شد و آرزوی دیرینه بشر امروزی محقق گردید.اینکه دنیا نتوانست به موقع از نظریات این دانشمند بزرگ بهره گیرد و اهمالی که دیگران،در استقبال از نظریات او مبذول داشتند،به هیچ وجه از افتخاری که شایستۀ یک معلم متواضع و مدرسه و محقق کیهان نوردی به نام کنستاتین ادواردویچ زیولکوفسکی است،نمیکاهد.
این دانشمند نابغه که نتیجۀ تحقیقاتش برای ساخت موشک v1 آلمانی مورد استفاده قرار گرفت و علی رغم داشتن محدودیت،تلاش های ارزنده ای در ساخت موتور راکت و مطالعات کیهان نوردی داشت،عاقبت در 11سپتامبر 1935م در سن 78 سالگی در کالوگا (kaluga) در حالی که نزدیک به 5000 اثر علمی به صورت مقاله و کتاب از خود به جای گذاشت،چشم از جهان فروبست.سال ها بعد وقتی که کرۀ ماه به دست فضانوردان و ادامه دهندگان برنامه های کیهان نوردی تسخیر گردید، به پاس قدردانی از زحمات این دانشمند اثر گذار در توفیقات کیهان نوردی و فضا نوردی،گودال زیبایی را در کرۀ ماه به نام زیولکوفسکی نامگذاری کردند.
شکل زیر(شکل پنجم) موشک روسی اسپوت نیک(R7) که یوری گاگارین فضانورد روسی،درسال1961م با آن به کیهان نوردی پرداخت را نشان میدهد:
زیولکوفسکی هوافضا

شکل زیر(شکل ششم) مدل نمایشگاهی از راکت زیولکوفسکی را نشان میدهد:

زیولکوفسکی هوافضا


هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع AEROFAZA.IR حرام است.

 امیررضا علی اکبری(منبع خارجی)
  ⇒دنبال کردن نظرات این مطلب

 منبع:آیروفضا.آی آر اقتباس از شناخت راکت و موشک نوشته یعقوب اصلانی انتشارات اندیشگاه فناوری های نوین با کمی تغییر توسط امیررضا علی اکبری

اشتراک گذاری

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)